Wyschlik grzebykorożny - zwalczanie

Liczne badania wykazują że wyrośnięte larwy wyschlika grzebykorożnego są znacznie bardziej wrażliwe na działanie wielu środków czynnych zawartych w impregnatach, niż wyrośnięte larwy kołatka domowego. Larwy wyschlika są także nieco bardziej wrażliwe na działanie wysokich temperatur niż larwy kołatka domowego i dużo bardziej wrażliwe niż znacznie większe larwy spuszczela pospolitego. Larwy wyschlika podobnie jak larwy kołatka domowego, są znacznie bardziej odporne na działanie promieni gamma, niż larwy spuszczela pospolitego.

Wyschlik grzebykorożny, podobnie jak kołatek domowy, ma licznych wrogów, mogących redukować jego populację w budynkach. Należą do nich przede wszystkim parazytoid-błonkówka Spathius exarator L. i pasożytnicze roztocze, wysysające hemolimfę larw.

Ogólne zasady ochrony drewna przed szkodnikami

Są gatunki drzew, których drewno odstrasza chrząszcze - szkodniki drewna, ale zastosowanie takiego drewna w budownictwie jest bardzo ograniczone i najczęściej niemożliwe. Zapobieganie szkodom i zwalczanie szkodników drewna polega głównie na stosowaniu insektycydów do drewna. Inne metody odgrywają mniejszą rolę. Ze względów ekonomicznych, chemiczne zabezpieczanie drewna przed szkodnikami (zabieg prewencyjny) jest stosowane za rzadko. Najczęstszym sposobem rozwiązywania problemu z drewnojadami jest stosowanie środków chemicznych w celu ich zniszczenia, jeśli wystąpią i szkodzą (zabieg interwencyjny).

Zabiegi zapobiegawcze

Zabezpieczanie drewna przed szkodnikami polega na wytworzeniu na drewnie lub w drewnie fizycznej lub chemicznej powłoki odcinającej, albo wytworzenie w drewnie warstwy o niesprzyjających warunkach dla rozwoju szkodników. Środki zabezpieczające powinny głęboko wnikać w drewno, lecz nie jest to zawsze możliwe, np. w przypadku obiektu pokrytego farbami, złoceniami.

Chemiczne impregnaty do drewna można podzielić na dwie grupy: olejowe i solne. Są stosowane nie tylko w celu ochrony drewna przed szkodnikami i grzybami, lecz także w celu strukturalnego wzmocnienia drewna, zwiększenia jego hydrofobizacji oraz w celu zabezpieczenia przeciwogniowego.

Zabiegi interwencyjne

Najnowocześniejsze metody zwalczania szkodników drewna polegają na stosowaniu:

Fumigacja (gazowanie) czyli stosowanie środków gazowych jest bardzo skutecznym zabiegiem zwalczania szkodników drewna, szczególnie przy zastosowaniu podciśnienia w specjalnych komorach fumigacyjnych, w których można dezynsekować przedmioty wielkości szafy. Zabieg fumigacji wykonuje się wówczas, jeśli w obiekcie stwierdzono liczną i aktywną populację szkodnika, grożącą zniszczeniem obiektu. Gazowanie bez uprzedniego usunięcia części powietrza (podciśnienie) jest czasochłonne, jednak metodą tą mogą być gazowane pod folią nawet budowle drewniane. Gazowanie jest bardzo skuteczną metodą niszczenia szkodliwych larw i dorosłych chrząszczy w drewnie, lecz po zabiegu toksyczny gaz ulatnia się, a obiekt jest ponownie wrażliwy na porażenie. Po gazowaniu należy przedmiot drewniany zabezpieczyć płynnymi insektycydami, np. za pomocą płytkich metod impregnacji.

Impregnaty (ciekłe insektycydy) łączą cechy środków zwalczających i zabezpieczających przed ponownym opanowaniem przez owady. Najstarszym sposobem zwalczania owadów w drewnie jest nasycanie impregnatami, które powinny głęboko wnikać w drewno, gdzie uwalniają toksyczne substancje (np. fluorowodór). Nie wszystkie impregnaty mają dobre właściwości owadobójcze. Najpopularniejsze impregnaty wywodzą się z grupy środków olejowych lub solnych.

Zwalczanie szkodników drewna w drewnie wyrobionym nie jest łatwe i dlatego należy zawsze zatrudnić specjalistyczną firmę dezynsekcyjną doświadczoną w zwalczaniu szkodników, które prowadzą ukryty tryb życia w drewnie.